Posted by: caponturist | July 24, 2010

Yaşadığın her gün özeldir

Bugün benim bu dünya üzerindeki 13107. günüm.
excel sağolsun, artık bunları hesaplayıvermek kolay.

İnternette de benim gibi takıntılılar için çok sayıda site mevcut.

Bugün özel ve önemli bir gün.

Bundan 12 sene önce internet Türkiye’de yeni yeni yayılıyor ve güzel bir hikaye bulunduğunda adres defterindeki herkese gönderiliyor. blog falan yok o zaman.
işte o yıllarda yaşamında benim için ne kadar özel olduğunu yeterince söyleyememişliğimin acısını çektiğim kardeşimin hasretindeyken bu hikaye karşıma çıktı.

“Yaşadığın her gün özeldir” diyordu.

“””
Eniştem; kızkardeşimin tuvaletinin en alt gözünü açtı ve ince kağıda sarılmış bir paket çıkardı. “Bu” dedi, “sıradan bir çamaşır değil.” Kağıdı açtı ve çamaşırı bana uzattı. Zarif ve ipekliydi. Kenarları elişi dantelle süslenmişti. Astronomik bir fiyat taşıyan etiketi hala üstündeydi.

“Jan bunu New York’a ilk gittiğimizde almıştı. Nereden baksan sekiz, dokuz yıl olmuştur. Hiç giymedi.
Özel bir gün için saklıyordu.” Çamaşırı benden aldı ve cenaze evine götürmek üzere ayırdığımız diğer giysilerle
birlikte yatağın üzerine koydu. Bırakırken eli bir an yumuşak kumaşı okşar gibi oyalandı. Tuvaletin gözünü hızla
kapattı ve bana döndü ve dedi ki : ” Hiçbir şeyini özel bir gün için saklama. Yaşadığın her gün özeldir.”
“””
http://www.bekirhoca.com/ogretmen/oykuler/ozelgun.htm adresinden hikayenin tamamını okuyabilirsiniz.

O satırlarla gözümde hiç açılmamış bir oyuncak seti canlandı. Onu aslında ne kadar sevdiğimi söyleyemeyişim. Babam beni çok özlerken yaz okulu diye tutturuşum, annemle onu ne çok özlesem de bir arada olduğumuz her an tartışıyor oluşum ve daha bir sürü şey.

Seneler geçti, ben bu hikayeden aldığım dersi unutmamaya çalıştım. Arada zamanı ıskaladıklarım oldu tabii. Ve bu sabah (ın köründe) kaldığım otelde daha hiç bir servis başlamamışken keşif turuna çıktım, lobilerin birinde duvarda bu satırları gördüm.

Ey güzeller güzeli “Şekspir”, bu günüme ışık oldun.

Yıldızları süpürürsün, farkında olmadan,
Güneş kucağındadır, bilemezsin.
Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür,
Ciğerinde kuruludur orkestra, duymazsın.
Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın.
Uçar gider, koşsan da tutamazsın…

Bir sevdam, uçup gitti, tutma şansım bile olmadı benim.
Ama kucağımdaki güneşi, yüreğimdeki sevdayı atlamayacağım.

Seni seviyorum. Oğlumuzu seviyorum. Yaşamayı seviyorum. Onun ve senin hayatımda olduğun her gün özel.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: